7 Ocak 2013 Pazartesi

ruhum şad...

selam,

ölümden korkmuyorum, şekli hakkında kafamda soru işaretleri var. şahsen, sinsice gelebilecek ölümleri tercih etmem. ama işte sipariş veremiyoruz. aile kurmuşsun, çoluğun çocuğun, onların gelecekleri, görmek istediğin ülkeler, gelecek planların vesaire derken hiç beklemedik bir anda terk-i diyar. sonuçta, yaş icabıyla natamam planlarım haliyle fazla. ya arkada bırakacaklarım? gerçi öbür türlüsü de ayrı külfet. iki ucu boklu değnek. hank moody'nin ifadesine genelde ben de katılıyorum; ''GoD Hates Us ALL...'' durum şu; bence, en azından belli bir yaşa kadar, insanın canı için savaşmaya hakkı olmalı. 

hastalanıp, çekerek ölmek çok iğrenç, ölüme yaklaşana kadar başkalarına yük olmak da var. ve karşı koyamadan ölmek. düşünsenize; herifin teki durup dururken kafanıza silahı dayıyor ve tetiği çekiyor. siz de ölüyorsunuz. yada siz kamp yaparken ayı geliyor, sizi afiyetle yiyor. burada duralım. mesela, ayı beni öyle kolay kolay yiyemez, kaldı ki yedirtmem :) burnu, gözü, kolu, bacağı, kulağı artık birkaç uzvuna zarar veririm. ayı, bu işten karlı çıkmaz. sonunda ayının; ''herifi yedik ama göz gitti. keşke girişte, sağdaki çadıra girseydim...'' itirafı, ruhumun şad olması içün kafidir. olay yeri incelemede, arkamdan; ''yuh olum! herif resmen ayıyla dövüşmüş...'' denmesini isterim. hem, bu sayede diğer kamp yapan insanlar paçayı kurtarmış olur. fena mı? kimse zaten yardım olayına girip, o riski almaz. girişte, sağdaki çadırda kalan, olayın şokunu atlatmış kadın, ''bizim süleyman olsa ayıya beni verirdi, kendi kurtulurdu. işte süleymanlar yaşıyor, bu adamlar ölüyor...'' söylemi ile benim ruh, ikinci defa şad olurdu. kadınları seviyorum :)

öldüğümü duyanlardan bazıları gaza gelip, doğacak bebeklerine ismimi vermeye karar verebilirlerdi. sonra çocuk doğunca, mazallah ya sonu serhan'a benzerse deyip; benim isim yerine, çocuğa ''trendy'' başka bir isim koyarlardı. heh, pis senaryo yazarım. yalnız her senaryoda kendimi öldürüyorum. bu durumdan kurtulmam lazım. buralara da yazıyorum, artık ne boka yarıyorsa? kaç kişi okuyorsa?

hoşçakalın.

serhan.

not: son cümle anket gibi bir şey. 

5 yorum:

Mia Wallace dedi ki...

Anket gibi soruya cevap; ben okuyorum.

Sonra olumle ilgili kisimlarda "ayi" ile olani kahkaha atarak okudum ki bu ilk oldu.

Ilk defa olumle ilgili bi seye guldum. Kalki ki yedirtmem filan ehe.

Ben olsam zaten ayi gorsem o an olurdum. Cesaretine saglik arkadasim.

Uzun, saglikli yasamlar dilerim.

Not: son cumle temenni gibi bi seydi ehe :)

kahve telvesi dedi ki...

Ben de okudum :))Ayıya acımalı mıyım...Tamam hayvan severiz de, insan öncelikli olmalı değil mi ama..Pis ayı diyoruz o halde..

Hayal Meyal dedi ki...

Okudum o halde varım. Üzülürüm ya; ölme bence.

Alchemist dedi ki...

sakin ol şampiyon :)

seroo dedi ki...

@mia; yok, işte ayı seni görünce orada ben devreye giriyorum. kahraman olarak. seni de yedirtmem ayıya. çocuğunun adını serhan koyarsın. süleymanlardan uzak dur ;)

@telve; ayı, yanlış kişiye çattı. bendeki öncelik, insanına göre değişir.

@ıvır-zıvır; bence de ölmesem iyi ama kader işte. metin ol :D

@simyacı; yes, call me champ :)