selam,
gecen sabah iğrenç bir panik atakla uyandım. ekstarsistol denen bir illet vardır, kalbiniz ardı ardına iki-üç hatta dört tane yarım atım atar. siz de vay amına kooyiiım gidiyorum lan galiba dersiniz, boyle hafiften allah'a sirnasirsiniz, iste ondan olduydu da ilacı cakinca (sinirselmis) geçti az bir şey, meymenetsiz bir gun olacagi belli imis. daha sonra ilacin etkisi ile tekrar uyudum. kız arkadaşım, beni uyandırdı çünkü maç başlıyordu. kiz arkadasim; polonya'li bu arada, zaten takip edenler bilir ben de tr'de degilim, baltik'ta allah'in siktir ettigi bir yerdeyim. isi su anda 3 derece, hava da adamin sinirini lacka edebiliyor, birazdan anlatacaklarima; hava muhalifetini de hafifletici sepet olarak sundum. malumunuz turkiye kupasi maci vardi; fener - trabzon. biz, lig maclari (tr kupasini ordan burdan)sahtekar digiwebtv'den slayt gosterisi seklinde su sekilde (bknz alt) izliyoruz, o kismi zaten ayri bir dert.
digi -top kaleci volkan'da, evet melih simdi fener zonk.
digi -ve alex'le fenerbahce one geciyor, golun tekrari zonk.
ben -oley attik goooolll.
o -attik mi abi, gol nasildi?
ben -attik, bak alex sevinirken havada takildi. gol guzeldir herhalde alex attigina gore :/
len denyolar, altyapiniz yoksa satmayin kardesim, digibicicici webtv filan. neyse, hiyariz iste aldik bir kere. zaten nereden bulaştıysam bu takım tutma sevdasına, vallahi pismanin. hayatimdan on sene rahat goturdu; kesin dayilarim gs'li onlara killik olsun diye de fener'i tutmusum. fener de sagolsun, yavastan itekliyor bizi tahtalikoy'e dogru. bir de fanatigim, bildiginiz; holiganim ben. allah belasını versin ki fener maçı olunca, bütün devrelerim kapanıyor. sadece fenerbahçe'ye konsantre olan, sinir yumağı, duygusuz, betonarme fekat kufur edebilen bir yapi haline geliyorum. neyse, sonuç itibarı ile bu bizim takım; sittin senedir alamadiğı kupayı yine alamıyor, macta yeniliyor. ettığım küfürün hadde hesabı yok pek tabi, yazarken bile aklima geliyor, tuylerim havaya kalkiyor. aklimdayken de mactan sonra gelen maillerin ayrica amina koyiim diyorum. 27 senede insan bir tane federasyon/turkiye kupasi ne haltsa alamaz mi lannn? tabi ki dassak oglani oluruz, gayet de normal. o deivid ruhsuzunu oyuna alan zihniyetteki hocanın saçını başını yolarım lan ben; başkan olsam, kafasına odunla vurur, hepsini siktirle kovarım. o güiza var ya; alemci en başta onu, basiretsiz herif. ulan onun yuzunden semih'i harcadik, gitti. macin bitiminde; bilindigi uzere trabzon kupayi aldi, allah'ı var bizden daha iyi oynadilar, hak ettiler. bizim insan ilisklileri sifirin altinda eksi besbin olan baskanin antipatikliginden, e kiskanclik da mevcut tabi diger taraftarlarda, fener kimle oynarsa karsi takimin taraftari; fener'li haric herkes oluyor. millette; bir cosku, bir sevinc ki sanki ab'ye girdik amina koyiim. memlekette; fener'li olmayanlar icin tek mutluluk kaynagi bizim takimin yenilgisi olmus.
fenerbahce 2. golu yedigi vakit, benim sinir katsayim tavan yapti ve olanlar oldu. etrafta ne varsa kırdım, masanin ustunu oldugu gibi indirdim, ustumdekini yirttim, dolaba tekme, kapıya yumruk attim ki duvar zaten alcipan; saglam yapistirdim mi elim iceri giriyor, duvarda bir suru "goz" oldu, sandalyeler havalarda iste anlayacaginiz etrafta cansiz ne varsa giriştim. o sırada kiz arkadasim, beni hayretle izliyor bir yandan da bu cansiz esyalardan bir kaci duvardan vs sekebilir diye de saklaniyor. deli olduğuma kanaat getirip, ne işim var lan bu manyakla diye de kendisini sorguluyor, kanimca e zor tabi. daha önce de sinirlendiğim anlarımı gormustu de; ona göre bir futbol macina sinirlenmenin tarifi yok. hani kız arkadaşıniz türk olsa az biraz anlar. ne bileyim; arkadasini arar, sorma aysu; "bizimki macta çıldırdı! her yeri kirdi, doktu." vs diyebilir, konu hakkında konuşabilir. aysu da muhtemelen; "sorma sorma bizimki de aynen kufurler havada ucustu, apartmana rezil olduk, biktim bu fenerbahce'den" diye cevap verebilir. o zaman; "ohh be tek degilmisim, aysu'nunki de cozutmus."diyerek, bir nevi kendini avutabilir kiz arkadas. burada, oyle bir şey söz konusu değil. bu vukunun burada aciklamasi yok. var aslinda, kisa ve net; psikopat. kizin, beynin uzuvlarina dusen; ya bana da ileride aynisini yaparsa korkusu, klasik aklina gelen barbar turk imajidir kesin. ulan sizde, o devirde bizdeki guc olsa asimilasyonun kralini yapar, dunya'da turk birakmazdin da neyse bu mevzu derin, girmiyorum. ben biraz sakinlesip, tavandaki turk kahvesi lekesini cikarmaya calisirken, bir yandan da kufurlerimi ilgili sahislara sunmaya devam ediyordum. kizin, tr'den aldigi fincani, tabagi filan hepsini de kirmis bulunuyordum. bir yandan da utaniyor, yuzune bakamiyordum. o da bir sey demiyordu, yakinda direkt olaraktan "byeee.." derse pek sasirmam zati. ben hala; bu olanlarin musebbibi; daum ve baskan zaten diyorum kendi kendime. derken beynimde su soru yankilaniyor; "ulan yaa sampiyonluk da giderse?" iste, o zman dusunemiyorum olacaklari. eger oyle olursa ki allah korusun; bu iki olacak cunki off aman diyeyim, 40 yas yaslanir, dedemle yasit olurum.
bir yazimin daha sonuna geldim de aklima takilanlar var, sevgili blog. bu yukaridaki fitbol olayi; simdi kultursuzluk farki mi? kiro muyum ben blog? "ben sana muhendis olamazsin demedim, adam olamazsin dedim"ler familyasinin bir uyesi miyim ben blog? bir sey de, utanmaz de, ayip de, yuh de, n'olurrr blog? bana de emmaa fenerbahce'ye bir sey dersen agzini burnunu kirarim ulan bilog.
haydi eyvallah.
07.05.10
serhan.
